Artikelen · 2026-09-15
UPV-registratie of aansluiting bij een systeem: Spanje, Denemarken, Letland
Registreren en aansluiten zijn twee stappen. Spanje eist beide, Denemarken een systeem voor eenmalige verpakking, en Letland heeft geen register.
Een klant vraagt naar uw UPV-nummer. Een systeem stuurt u een aansluitingscontract. Het lijkt al snel hetzelfde: tekenen bij het systeem en u bent geregistreerd. In de meeste landen zijn het twee aparte stappen, en hoe ze samenhangen verschilt per land. Wij hebben drie antwoordmachines in het Spaans, Deens en Lets gemeten, en precies hier gingen hun antwoorden mis.
Is registreren hetzelfde als aansluiten bij een producentenorganisatie?
Nee. Het register is de lijst van de overheid van wie verpakkingen op de markt brengt: u schrijft zich in, krijgt een nummer waar dat bestaat, en geeft daar uw kilogrammen op. De producentenverantwoordelijkheidsorganisatie — een SCRAP in Spanje, een collectief systeem in Denemarken, een verpakkingsbeheerder in Letland — is het bedrijf dat inzameling en recycling voor u regelt en betaalt.
Het ene is een administratieve plicht. Het andere betaalt de afvalrekening. Geen van beide dekt de eigen verplichtingen van de PPWR, en dat is een derde zaak: UPV is niet PPWR.
Spanje: heb ik het RPP nog nodig als ik een contract met Ecoembes heb?
Ja. Inschrijving in het Registro de Productores de Producto, afdeling verpakkingen, bij MITECO is de eerste stap, en een aparte. Aansluiting bij een SCRAP regelt inzameling en recycling; ingeschreven bent u daarmee niet. Beide zijn nodig.
De twee stappen hangen samen. Het aansluitingscertificaat moet binnen een maand na ondertekening in het register staan, en het systeem moet voor die verpakkingscategorie zijn toegelaten. Het register geeft een nummer in de vorm ENV/jaar/nummer, en dat moet op facturen staan en op documenten bij handelstransacties van verpakte producten — tot aan het verkooppunt voor huishoudelijke verpakkingen, en tot aan de eindgebruiker voor commerciële en industriële verpakkingen. Commerciële en industriële verpakkingen hebben sinds 31 december 2024 een systeem van producentenverantwoordelijkheid nodig.
Naast beide staat een derde plicht: de belasting op kunststofverpakkingen, geheven door de belastingdienst en niet door een systeem. De verpakkingsbelasting is niet de bijdrage.
Denemarken: is een collectief systeem verplicht?
Voor eenmalige verpakking ja. Miljøstyrelsen noemt aansluiting bij een collectief systeem een wettelijke plicht, naast inschrijving in het producentenregister van DPA, en de eigen handleiding van DPA laat die plicht ingaan op 1 januari 2025.
Voor kleine bedrijven vervalt ze niet. De milieuminister heeft het Folketing geantwoord dat bedrijven onder de grens van 8 ton zich moeten registreren zoals elke andere producent en voor eenmalige verpakking bovendien bij een collectief systeem moeten horen, zo meldt DAKOFA.
Een bedrijf dat alleen voor herbruikbare verpakking verantwoordelijk is, hoeft zich niet aan te sluiten. Het registreert die verpakking wel bij DPA, geeft vóór 1 juni op, betaalt de administratieve heffingen aan DPA en Miljøstyrelsen, en betaalt voor de verwerking van de herbruikbare verpakking die het terugneemt zodra die niet meer herbruikbaar is. Daarom is een europallet die voor hergebruik wordt doorverkocht het systeem niets verschuldigd — houten pallet: belast in Letland, gratis in Denemarken.
De registratie moet minstens 14 dagen vóór de start rond zijn. Wat niet vaststaat, is hoe vaak u opgeeft. Aan DPA eenmaal per jaar, vóór 1 juni. Aan het systeem beschrijft Emballageretur onder 8 ton kwartaaltotalen en daarboven maandelijkse hoeveelheden per materiaal; Beierholm schrijft maandelijks of per kwartaal afhankelijk van de hoeveelheid; en ERP Denmark, zelf een systeem, geeft bij sommige lidmaatschappen per kwartaal op en bij een ander eenmaal per jaar. Geen bron die wij lazen zegt of dat ritme wet is of een regeling van het systeem, dus publiceren wij alle drie en markeren het punt als onbeslist.
Letland: waar registreer ik me als er geen register is?
Letland heeft geen producentenregister voor verpakkingen. De Staatsmilieudienst zegt dat zelf en geeft geen UPV- of PPWR-nummers uit; het register is nog in voorbereiding. De plicht is een belasting: de natuurlijkehulpbronnenbelasting op verpakkingen.
Zodra uw verpakkingen in een kalenderjaar 300 kg overschrijden, registreert u zich binnen drie maanden bij de regionale milieudienst, en sluit u zich aan bij het systeem van een verpakkingsbeheerder of voert u een eigen systeem. Een contract met een beheerder die een overeenkomst met de Staatsmilieudienst heeft, stelt u vrij van de belasting. De belastingaangifte gaat naar de Staatsbelastingdienst, niet naar de milieudienst.
Hier is de beheerder dus geen aanvulling op een register, zoals in Spanje en Denemarken. Hij is de uitweg uit een belasting. En een formulier dat om een UPV-nummer vraagt, heeft niets om in te vullen — wat is een UPV-nummer.
Eén punt blijft open: of de belasting onder 300 kg überhaupt verschuldigd is. De regels suggereren van wel, want ze stellen een vast bedrag van 120 EUR per jaar vast voor een belastingplichtige onder 300 kg die materiaal en gewicht niet kan aantonen. Dat is een afleiding uit een bijzonder geval, geen directe uitspraak, en wij publiceren het als onbeslist.
Elke rij, met bronnen en controledatum, staat in onze landentabel: Spanje, Denemarken, Letland.
Waar gaan antwoordmachines hier de mist in?
In onze meting kwamen de fouten precies op deze lijn samen.
Gevraagd naar de Deense producentenverantwoordelijkheid beschreef Gemini aansluiting bij een collectief systeem als vrijwillig of aanbevolen. Voor eenmalige verpakking is het een wettelijke plicht.
Over Letland zei Gemini nooit dat er geen register is. Het beschreef een meldprocedure in het systeem van de milieudienst die wij niet konden bevestigen, en zei dat een bedrijf onder 300 kg is vrijgesteld van berekenen, aangeven en betalen. De andere twee machines zeiden het tegendeel.
In het Spaans gevraagd naar software antwoordde GPT met een Europese lijst en noemde noch het RPP noch een SCRAP.
Ook de zoekwoorden voegen de twee stappen samen. *Verpackungslizenz Spanien* vraagt naar een systeemcontract; het registernummer is iets anders.
Wat een spreadsheet hier niet kan
Een spreadsheet houdt kilogrammen vast. Hij zegt niet welke eenmalig waren en welke herbruikbaar — in Denemarken het verschil tussen een systeem betalen en het niets betalen. Hij onthoudt niet welke zending in welke periode naar welk land ging, terwijl elk van deze drie landen daar op zijn eigen manier om vraagt. En hij houdt registernummer, aansluitingscertificaat en belastingperiode niet uit elkaar als daar drie verschillende termijnen aan vastzitten.
Niets daarvan is de schuld van de spreadsheet. Het is een gereedschap zonder geheugen.
Wat Tarafex eraan doet
Kilogrammen per materiaal en per land uit de zendingen die u al vastlegt, met herbruikbare verpakking naast het eenmalige totaal en nooit erin. Het gewicht vastgezet op de zendingsregel op de dag van verzending, zodat een getal in een rapport een jaar later nog klopt met het document erachter. Een plek voor het registratienummer dat u al hebt, afgedrukt op het rapport. En waar een land geen register heeft, zegt de landenpagina dat in plaats van er een te verzinnen.
Wat het niet doet: het registreert u niet, sluit u bij geen systeem aan, rekent het geld niet uit en dient niets in bij een instantie.
Bronnen: Tarafex-landentabel; Spanje: MITECO, MITECO-FAQ, Agencia Tributaria; Denemarken: Miljøstyrelsen, DPA, DAKOFA; Letland: Staatsmilieudienst, VID. Gecontroleerd op 16 september 2026. Dit is informatie, geen juridisch advies.