Wie verpakking op de Nederlandse markt brengt, valt onder de uitgebreide producentenverantwoordelijkheid. In de praktijk loopt dat via Verpact, de producentenorganisatie die de afvalbeheersbijdrage int en namens u aan de overheid rapporteert. Boven een drempel bent u aangifteplichtig; daaronder blijft de registratieplicht bestaan.
De hoeveelheden worden in kilo's opgegeven, uitgesplitst naar materiaalsoort en naar huishoudelijk of bedrijfsmatig. Dat is precies de uitsplitsing die Tarafex bijhoudt.
In andere landen heten de woorden anders — LUCID in Duitsland, BDO in Polen, DPA in Denemarken — maar de vraag is dezelfde: hoeveel kilo, van welk materiaal, op welke markt. Tarafex maakt dat cijfer en stopt daar: het sluit zich niet aan bij Verpact en doet geen aangifte voor u.
Een zending is één vracht die vertrok. Het land en de ontvanger zijn niet optioneel — zij bepalen wiens regels gelden. Elke regel neemt het catalogusgewicht over zoals het die dag staat. Een catalogusgewicht volgend jaar corrigeren verandert wat daarna gebeurt, nooit een cijfer dat u al hebt gerapporteerd.
Een post zonder gewicht kan niet op een zending. Schattingen zijn toegestaan en worden benoemd: het rapport zegt welk deel van de kilo's op schattingen berust, en noemt de posten daarachter. Weeg van elk één eenheid één keer en die regel verdwijnt.
Een pallet die terugkomt wordt geen tweede keer op de markt gebracht, en elke regeling behandelt herbruikbare verpakking op haar eigen manier. Tarafex geeft de herbruikbare kilo's naast het eenmalige totaal terug, nooit erin, zodat u of de regeling kan beslissen. Een programma dat ze erbij optelde, zou de regel van een land voor u kiezen.
Geëxpandeerd polystyreen, geschuimde kunststof en polystyreen houden hun eigen tarief. Ze worden nooit met gewone kunststof samengevoegd. Folie is folie. Die splitsing maakt een tarievenlijst toch al; haar verbergen is hoe een spreadsheet in het tweede jaar misgaat.
Frankrijk vraagt een kleine producent om UVC — consumentenverkoopeenheden — en onder zijn drempel helemaal geen kilogrammen per materiaal. Andere regelingen vragen om beide. Tarafex telt de eenheden naast de kilogrammen, in hetzelfde rapport, uit dezelfde regels.
Een regel met eenheden en zonder gewicht blijft in een eigen blok en komt in geen enkel kilogramcijfer. Tarafex verzint geen gewicht om een tabel compleet te laten lijken. Weeg er één van elk en de regel verhuist vanzelf naar de tabel.
Dezelfde catalogus die dit rapport voedt, voedt de conformiteitsverklaring. Gewichten splitsen zich niet.
De bijdrage zelf heeft een nationale naam — éco-contribution in Frankrijk, een licentievergoeding aan een duaal systeem in Duitsland. Tarafex levert het cijfer waaruit de bijdrage wordt berekend. Het beprijst haar niet, factureert haar niet en betaalt haar niet.
Duitsland vraagt de hoeveelheid meer dan eens, en onder verschillende namen. U registreert zich in LUCID, spreekt vóór het jaar begint een planhoeveelheid — een Planmenge — af met een duaal systeem, meldt LUCID dezelfde cijfers als dat systeem, en sluit het jaar af met een Jahresabschlussmeldung. Het meedoen zelf heeft een eigen woord: Systembeteiligung. Blijft de eindafrekening uit, dan geldt de vooraf afgesproken schatting als uw cijfer.
Boven 80 ton glas, 50 ton papier en karton of 30 ton lichte verpakkingen in een kalenderjaar is uiterlijk 15 mei van het volgende jaar een Vollständigkeitserklärung verschuldigd — geattesteerd door een geregistreerde accountant en ingediend via LUCID. De autoriteit mag er ook onder die drempels om vragen. Tarafex houdt de regel-voor-regel-registratie bij waartegen zo’n attest wordt getoetst. Het meldt niet, attesteert niet en licentieert niet.
Een nationale aangifte gaat per materiaalgroep, en de groepsnamen zijn die van de regeling, niet die van u: Duitsland scheidt Getränkekarton van andere composieten en Eisenmetall van aluminium, en een tarieflijst beprijst ze apart. Tarafex houdt de catalogus al in die groepen — papier en karton, kunststof, hout, glas, ijzermetaal, aluminium, drankenkarton, composiet — zodat de aangifte uitkomt in de woorden waar het formulier om vraagt, niet onder een zelfbedachte kop.
Elke regel draagt de datum waarop ze is gecontroleerd en de bron waartegen dat gebeurde. Waar bronnen elkaar tegenspreken, zegt de regel dat en houdt ze beide lezingen aan in plaats van het voor u te beslissen. Waar de enige bron er een is die aan het antwoord verdient — een dienstverlener die precies de verplichting verkoopt die hij beschrijft — staat ook dat er. Tien lidstaten tonen nog geen gegevens in plaats van een geraden naam. Een tool die een gat glad opvult, is het tool waarmee u er een jaar later doorheen valt, tegenover iemand die controleert.
Kilo's zijn niet het enige antwoord. Duitsland wil ze uitgesplitst naar eigen materiaalgroepen — Getränkekarton apart van andere composieten, Eisenmetall apart van aluminium. Frankrijk telt UVC, consumentenverkoopeenheden, en vraagt onder zijn drempel helemaal geen kilo's per materiaal. Nederland telt de weggooi-eenheid, de eenheid die de consument weggooit, en de Recyclecheck van het KIDV gaat per die eenheid in plaats van per artikel. Polen rapporteert kilo's over acht materiaalgroepen, Zweden kilo's met een naar recyclebaarheid gemoduleerd tarief, en Italië kilo's ingedeeld in negen kunststofklassen.
Nederland dient het cijfer bovendien twee keer in, en de woorden doen ertoe als je het formulier zoekt. Een opgaaf is de schatting voor het lopende jaar; de definitieve aangifte over het jaar ervoor moet vóór 1 april bij Verpact zijn, en de afrekening volgt na de zomer, met te veel betaald geld terug. Onder 50 000 kg is er geen aangifte en geen afvalbeheersbijdrage — maar logistieke hulpmiddelen tellen niet mee voor de drempel, SUP-verpakkingen en statiegeldverpakkingen kennen helemaal geen drempel, en je moet toch kunnen laten zien hoe je hebt berekend dat je eronder blijft, want de ILT mag ernaar vragen. Wie erboven zat en eronder is gezakt, doet nog wel aangifte en betaalt niets. Verpact kondigt aan dat de drempel verdwijnt, met een vereenvoudigde aangifte onder 10 000 kg.
Nee. Registratie is nationaal, op grond van artikel 44 van verordening (EU) 2025/40, en is een voorwaarde om verpakkingen op die markt te brengen. Eén register per land, elk met een eigen drempel, eigen termijnen en eigen regels over de vraag of een buitenlandse producent een gemachtigde nodig heeft — en in zes van de zevenentwintig bestaat het register nog niet. Tarafex zet alle 27 in één tabel, gedateerd, met de bron op elke regel.
Nee. Het registreert u niet, het is niet uw gemachtigde en het betaalt geen organisatie. Wat het oplevert is het getal dat deze instanties vragen: kilogrammen per materiaal, per land, herbruikbaar apart gehouden, terug te voeren op de catalogusregels waaruit het is opgebouwd. De aangifte zelf blijft bij u of bij wie u aanwijst.
Uit het gewicht van één lege verpakkingseenheid vermenigvuldigd met de eenheden die daadwerkelijk zijn uitgegaan over de periode, opgeteld per materiaal. Dat is de hele rekensom, en het is het deel dat niemand heeft: elk systeem weet wat is ingekocht en wat is verkocht, maar niet wat als verpakking is uitgegaan. Een dienstverlener kan voor u aangifte doen, maar vervangt niet uw verantwoordelijkheid dat de kilogrammen kloppen.
In de regel volgt de plicht de verpakking en niet uw omvang, en verschillende landen kennen helemaal geen ondergrens. Waar een drempel bestaat, verschilt die per land en soms per materiaal. Controleer het land voordat u aanneemt dat een kleine hoeveelheid is vrijgesteld — daar is de tabel met 27 landen voor, met een datum op elke regel.
Iemand die gevestigd is in het land waar u verkoopt, schriftelijk aangewezen, die daar de producentenverplichtingen namens u draagt. Of dat vereist is, hangt af van het land en van de vraag of u daar een vestiging hebt. Het is een nationale eis, niet een eis uit de verordening, en de tabel vermeldt per land of een buitenlandse producent er een nodig heeft.
Omdat systemen die anders behandelen en het meetellen bij de eenmalige kilogrammen stilzwijgend te veel opgeeft. Tarafex houdt het bewust apart in plaats van het mee te laten rekenen en er aan het eind van het jaar over te moeten praten.
Nee. Het gewicht wordt op de regel vastgezet op het moment dat de beweging plaatsvond. Wordt een catalogusgewicht volgend jaar gecorrigeerd, dan mag die correctie een reeds ingediende aangifte niet stilzwijgend herschrijven — een aangifte gaat over een periode, en een periode verandert achteraf niet.
Het geeft beide. Eenheden worden per land en per materiaal naast de kilogrammen geteld, uit dezelfde zendingsregels. Regels met eenheden zonder gewicht blijven in een eigen blok, buiten elk kilogramtotaal. Frankrijk telt UVC — consumentenverkoopeenheden — en vraagt onder zijn drempel helemaal geen kilogrammen per materiaal.
Lees verder
Wie heeft een UPV-gemachtigde nodig onder de PPWR?
Wat kost UPV? Verpakkingsbijdragen en ecomodulatie per land
Wat is UPV voor verpakkingen? Producentenverantwoordelijkheid uitgelegd
UPV-registratie of aansluiting bij een systeem: Spanje, Denemarken, Letland
Exportverpakking: wat Denemarken niet van u vraagt
Verpakkings-UPV is nationaal, niet EU-breed
Eén register per land, en in zes van de 27 bestaat het nog niet. De tabel geeft het register, de drempel en of een buitenlandse producent een vertegenwoordiger nodig heeft — gedateerd, met de bron bij elke regel.
Prijs
€129 per maand, exclusief btw, de assistent inbegrepen. Veertien dagen om het te proberen, en de proef is het hele hulpmiddel, geen uitgeklede versie.
Start de proef van 14 dagen →Wij tellen paginaweergaven met Google Analytics. Er wordt niets op uw apparaat bewaard voordat u instemt.