Artikelen · 2026-09-25
Kan één collectief systeem meerdere landen dekken?
Nee. Volgens artikel 47 wordt een systeem door één lidstaat erkend, dus aansluiting, tarief en dekking stoppen bij die grens. Wat dat per land betekent.
Wat is een collectief systeem?
Een collectief systeem is een producentenverantwoordelijkheidsorganisatie. U betaalt een tarief, en het systeem neemt de praktische kant van uw UPV-verplichtingen voor verpakkingen in één land over: inzameling en sortering betalen, hoeveelheden melden en in de meeste landen de cijfers bij de autoriteit indienen. Verordening (EU) 2025/40 noemt het in artikel 46 een producentenverantwoordelijkheidsorganisatie. Denemarken zegt kollektiv ordning, Duitsland duaal systeem, Frankrijk éco-organisme. De woorden verschillen, de rol niet.
Bestaat er een internationaal collectief systeem?
Nee. Volgens artikel 47 van de verordening vraagt een producent die de verplichtingen zelf nakomt, of een organisatie die dat voor haar deelnemers doet, een erkenning aan bij de bevoegde autoriteit — en een bevoegde autoriteit wordt door één lidstaat aangewezen voor zijn eigen grondgebied. De toelichting van de Commissie bij het voorstel beschrijft dezelfde regel en voegt eraan toe dat de lidstaat, als er meerdere organisaties zijn, moet zorgen dat zij samen zijn hele grondgebied dekken.
Een systeem is dus land voor land erkend. Deelname aan een Deens systeem dekt de verpakkingen die u in Denemarken op de markt aanbiedt. Voor dezelfde pallet in Duitsland levert het niets op.
Wat zijn dan de groepen die in veel landen actief zijn?
Verschillende groepen voeren in elk land een aparte, daar erkende vennootschap: in onze eigen landentabel hoort ERP Denmark bij de Landbell-groep, ERP staat ook in Oostenrijk, Interzero staat in Oostenrijk, Polen en Slovenië en als Interseroh in Duitsland, en Reclay in Oostenrijk, Duitsland en Slowakije. Eén merk, één factuur, één contactpersoon — maar de erkenning, het tarief en de gemelde hoeveelheid blijven van de nationale vennootschap.
Een one-stop-shop werkt precies andersom: dat is helemaal geen systeem. Die meldt u aan bij de nationale systemen en dient namens u in. Spanje zegt uitdrukkelijk dat een aansluiting die indirect via zo'n dienst tot stand komt even zwaar telt als een directe.
Vervangt aansluiting de registratie?
Registratie en aansluiting zijn twee verschillende dingen, en het een komt niet vanzelf in de plaats van het ander. Artikel 44, lid 2, zegt dat wanneer een producent een organisatie heeft ingeschakeld, die organisatie de verplichtingen van dat artikel nakomt — tenzij de lidstaat waar het register is gevestigd anders bepaalt. Twee landen, twee antwoorden, en de nationale regel moet worden gelezen.
Tsjechië is het duidelijkste geval de andere kant op: een producent van wie het EKO-KOM-contract al zijn verpakkingen dekt, staat helemaal niet in de Seznam osob, zodat de ontbrekende inschrijving rechtmatig is en geen overtreding.
Is aansluiting verplicht?
De verordening laat dat aan elk land. Artikel 46, lid 1, staat een lidstaat toe deelname aan een organisatie verplicht te stellen, en meerdere hebben dat gedaan. Denemarken eist voor eenmalige verpakkingen het lidmaatschap van ten minste één erkend systeem. Duitsland houdt zijn licentieplicht aan voor verpakkingen die bij huishoudens belanden. Andere landen laten individuele nakoming toe, op papier in elk geval.
Denemarken: wat houdt het lidmaatschap in de praktijk in?
Sinds 1 januari 2025 moet een geregistreerde verpakkingsproducent lid zijn van ten minste één erkend collectief systeem, en volgens de handleiding van DPA kunt u per verpakkingscategorie en per type eindgebruiker een systeem koppelen. Voor herbruikbare verpakkingen is het lidmaatschap facultatief, de registratie bij DPA niet.
Het systeem kiest zijn werk niet zelf: DPA wijst gemeenten en verpakkingsfracties aan de systemen toe, en de eerste toewijzingsperiode loopt van 1 oktober 2025 tot en met 31 december 2026. Een erkend systeem moet elke materiaalfractie aankunnen.
Uit hoeveel systemen kan ik kiezen?
Dat hangt volledig van het land af. Polen heeft 23 organisaties voor huishoudelijke verpakkingen, Roemenië 14, Duitsland 10, Slowakije 9. Denemarken, Estland, Spanje en Portugal hebben er drie; Finland, Griekenland, Litouwen, Malta en Zweden twee. België, Cyprus, Tsjechië, Ierland, Luxemburg en Nederland hebben één organisatie, dus valt er niets te kiezen. Kroatië en Hongarije hebben in plaats daarvan een staatsfonds. Onze landentabel noemt ze bij naam.
Dekt één tarief dezelfde verpakking twee keer?
Nee. Elk systeem rekent af over de hoeveelheid die u in zijn eigen land aanbiedt, tegen het tarief van dat land. Dezelfde doos die naar drie landen gaat, wordt drie keer gemeld, bij drie organisaties, volgens drie tarieven. Dat is geen dubbele heffing: elk land betaalt de inzameling van zijn eigen afval.
Wat een spreadsheet hier niet doet
Een spreadsheet houdt één gewicht per doos vast. Niet dezelfde doos drie keer onder drie systemen, met drie verschillende materiaalverdelingen, drie registratienummers en drie meldtermijnen — en hij vertelt u niet in welke van uw markten u helemaal geen aansluiting hebt.
Wat Tarafex doet
Tarafex houdt één verpakkingsrecord per artikel bij en leest het per land: in welke lidstaat het is aangeboden, welk systeem het daar dekt, in welk register de producent staat en wat de hoeveelheid per melding oplevert. Het bewijs ligt onder het getal.
Bronnen: Verordening (EU) 2025/40, artikel 44 lid 2, 46 en 47; de toelichting van de Commissie bij het voorstel over erkenning en territoriale dekking; de DPA-handleiding over het koppelen van een collectief systeem; Gleiss Lutz over de Duitse licentieplicht onder artikel 46 lid 1; de PPWR-FAQ van de Commissie; en onze eigen landentabel. Gecontroleerd op 25 september 2026. Dit is informatie, geen juridisch advies.