Artykuły · 2026-09-14
Sześć krajów, sześć sposobów liczenia tego samego opakowania
Niemcy liczą grupy materiałowe, Francja liczy UVC, Niderlandy liczą jednostkę, którą wyrzuca konsument. Kilogramy to łatwa część.
Każdy krajowy rejestr prosi o liczbę. Zakładaliśmy, że tą liczbą są kilogramy. Potem przeczytaliśmy sześć z nich porządnie — i jednostka zmienia się niemal na każdej granicy.
Niemcy liczą grupy materiałowe
Nie tworzywo, papier, metal — Getränkekarton osobno od pozostałych kompozytów, Eisenmetall osobno od aluminium. Karton na napoje to własny wiersz. Zgłoszony jako kompozyt, trafia do złego wiersza.
Francja liczy UVC
Konsumenckie jednostki sprzedaży, nie masę. Poniżej 10 000 UVC rocznie mały producent płaci ryczałt — i jest to cena eko-organizacji, a nie francuski przepis: Citeo bierze 110 EUR (2026), Adelphe 80 (2025), Léko dla uproszczonej deklaracji poniżej 20 000 UVC ustala pułap 150. Powyżej 10 000 deklaruje się według rodzin produktów; powyżej 500 000 szczegółowo, według materiału i masy.
Niderlandy liczą weggooi-eenheid
Jednostkę, którą wyrzuca konsument. Sprawdzenie przydatności do recyklingu odbywa się na tę jednostkę, nie na artykuł. Poniżej 50 000 kg nie ma ani deklaracji, ani opłaty — ale środki pomocnicze logistyki nie wliczają się do progu, opakowania SUP i kaucyjne nie mają progu wcale, a i tak trzeba umieć pokazać, jak wyliczono, że jest się poniżej.
Polska liczy kilogramy w ośmiu grupach
Tworzywa sztuczne, aluminium, metale żelazne, papier i tektura, szkło, drewno, wielomateriałowe, pozostałe. Kompozyt liczy się jako wielomateriałowy, gdy żaden materiał nie stanowi 90 procent masy lub więcej. Próg 1 Mg zwalnia z opłaty — nie z rejestru i nie ze sprawozdania.
Szwecja liczy kilogramy i wycenia je według przydatności do recyklingu
Te same materiały, ale stawka się rusza: w 2026 r. NPA brała około 6,67 SEK/kg za papier łatwy w recyklingu wobec 9,65 za resztę, i około 13,40 za łatwe w recyklingu tworzywo wobec 18–20. Rejestracja to dwa kroki, nie jeden — urząd i organizacja producencka.
Włochy liczą kilogramy w dziewięciu klasach tworzyw
I rozpiętość jest największa w UE. Od 1 października 2026: klasa A1.1 po 51 EUR/t wobec klasy C po 922 — osiemnaście razy. PVC i carbon black są w C. Klasa idzie za dokładnym rodzajem opakowania, nie za polimerem: etykieta na HDPE i ta sama etykieta na PET wpadają do różnych klas. Gdy strumień miesza klasy, których nie da się rozróżnić, stosuje się najwyższą.
Co to znaczy dla danych, które trzymasz
Jedna liczba nie zaspokoi sześciu rejestrów. Przez wszystkie przechodzi warstwa pod spodem: jeden wiersz na oddzielny komponent, jego materiał, jego masa i data, kiedy ta masa została zapisana.
Z tego da się zrobić grupy materiałowe, albo jednostki, albo kilogramy w klasach. Z jednej sumy — żadnego z nich.
Rejestr, próg i źródło dla każdego kraju są w naszej tabeli krajów, z datą sprawdzenia każdego wiersza.
Źródła: tabela krajów Tarafex; Niemcy: LUCID; Francja: Citeo, ADEME, Léko, Adelphe 2025, Projet Celsius; Niderlandy: Ondernemersplein; Polska: Urząd Marszałkowski w Łodzi; Szwecja: NPA; Włochy: CONAI. Sprawdzone 14 września 2026 r. To nie porada prawna.