Artykuły · 2026-09-14
Zasada pustej przestrzeni to artykuł 24, nie artykuł 10
Pięćdziesiąt procent, nie czterdzieści. Od 2030, nie od 2026. A numer artykułu ma znaczenie: deklaracja wymienia ocenione artykuły.
Zadaliśmy trzem asystentom to samo pytanie w sześciu językach. Przy zasadzie pustej przestrzeni cztery odpowiedzi przypisały ją do złego artykułu, a dwie podały złą liczbę. Drobiazg — który ląduje dokładnie w tym dokumencie, gdzie pomyłka coś kosztuje.
Który artykuł reguluje pustą przestrzeń?
Artykuł 24 rozporządzenia (UE) 2025/40, zatytułowany obowiązek dotyczący nadmiernych opakowań. Nie artykuł 10, który dotyczy minimalizacji, i nie artykuł 12, który dotyczy oznakowania.
Są powiązane i pewnie dlatego się je zlewa. Artykuł 10 mówi, że opakowanie należy ograniczyć do minimum niezbędnego dla funkcji, bezpieczeństwa i higieny. Artykuł 24 podaje liczbę dla jednego konkretnego przypadku.
Ile pustej przestrzeni wolno?
Pięćdziesiąt procent — dla opakowań zbiorczych, transportowych i e-commerce. Pusta przestrzeń to różnica między objętością opakowania a objętością tego, co jest w środku.
I ta część, która zmienia pracę w magazynie: wypełniacz liczy się jako pusta przestrzeń. Folia bąbelkowa, poduszki powietrzne, pianka, wiórki papierowe, wełna drzewna, chipsy styropianowe. Współczynnika nie da się spełnić, upychając za duże pudło. Trzeba wziąć mniejsze.
Dlaczego tak często pada czterdzieści procent?
Bo kiedyś to była prawda. Czterdzieści było we wcześniejszych projektach i w debacie wokół nich. W tekście przyjętym jest pięćdziesiąt.
Warto o tym wiedzieć, gdy asystent pewnie mówi czterdzieści: nie wymyśla liczby, powtarza projekt, który został zastąpiony.
Od kiedy to obowiązuje?
Jeszcze nie, a data ma dwie połowy. Artykuł 24 stosuje się od 1 stycznia 2030 r. albo trzy lata po wejściu w życie aktu wykonawczego z metodyką obliczania — w zależności od tego, co nastąpi później.
Komisja ma przyjąć tę metodykę do 12 lutego 2028 r. Dopóki jej nie ma, nie istnieje uzgodniony sposób pomiaru współczynnika — i właśnie na to obowiązek czeka.
Co już obowiązuje, to artykuł 10. Obowiązek minimalizacji masy i objętości obowiązuje od 12 sierpnia 2026 r.
Dlaczego numer artykułu w ogóle ma znaczenie?
Z powodu artykułu 39 i załącznika VIII. Deklaracja zgodności wymienia wymagania ocenione dla danego opakowania. Jeśli dziś powołuje się na artykuł 24, twierdzi, że dokonano oceny wobec metodyki, której jeszcze nie ma. Jeśli dla pustej przestrzeni powołuje się na artykuł 10, wskazuje zły obowiązek.
Deklaracja to jedyny dokument, w którym bierze się na siebie odpowiedzialność na piśmie. Kiepskie miejsce, by powtarzać to, co powiedział asystent.
Co znaleźliśmy, gdy zapytaliśmy
Sześć krajów, trzej asystenci, te same pytania. Przy artykułach 5–12 jeden miał rację za każdym razem, drugi w dwóch językach na trzy, a trzeci mylił się we wszystkich pięciu językach, w których go pytaliśmy. Ten sam model dał poprawną mapę po polsku i przesuniętą po szwedzku — błąd siedzi więc w odpowiedzi, nie w modelu.
To cały powód, dla którego w naszej tabeli krajów każdy wiersz nosi datę sprawdzenia i źródło: nie dlatego, że jesteśmy z natury staranniejsi, ale dlatego, że widzieliśmy, jak pewne siebie odpowiedzi przeczą sobie nawzajem.
Co Tarafex z tym robi
Nic automatycznie. Tarafex trzyma dane opakowaniowe — jeden wiersz na oddzielny komponent, waga zamrożona w dniu wysyłki — i nie liczy współczynnika pustej przestrzeni, bo nie ma uzgodnionej metodyki, którą można by go policzyć. Gdy będzie, objętości już będą w pliku.
Nie rejestruje cię, nie jest twoim pełnomocnikiem i nic za ciebie nie składa.
Źródła: rozporządzenie (UE) 2025/40, art. 10, 24 i 39, załącznik VIII. Sprawdzone 14 września 2026 r. wobec rozporządzenia (UE) 2025/40. To nie porada prawna.